FARKLI ANA BABA TUTUMLARI VE ÇOCUK ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ
Anne ve babalar çocukları için en doğru olanı yapmak ve çocuklarının gelişime katkıda bulunmak isterler. Ancak anne ve babanın doğruları ve çocukları için yaptıkları çocuklar için her zaman doğru ve iyi olmayabilir. Her anne ve babanın doğruları birbirinden farklı olduğundan çocuklara karşı tutum ve davranışları da farklı farklıdır. Çocuğunun kişiliğinin temel taşlarının oluştuğu okul öncesi dönemde ailenin çocuğa karşı olan tutum ve davranışları çok büyük önem taşımaktadır. Ayrıca anne ve babanın sadece çocuğa karşı değil, birbirine karşı davranışları da çocuğun dış dünya ile kuracağı ilişki için bir model oluşturmaktadır. Ana-babanın tutumu gelişmekte olan çocuğa model olur ve çocuk gördüğü bu modeli taklit ederek ve bu davranışları özümseyerek kişiliğini yavaş yavaş oluşturmaya başlar. Bu sebeple ebeveynlerin çocuklarından bekledikleri davranış modeline uygun davranmaları gerekmektedir.
Ana baba tutumlarına bakıldığında, ebeveynlerin çocuklara karşı olan tutumlarını ailelerinden aldıkları görülür. Ana babanın çocuklarına yönelttikleri tutumları kendi ailelerinin onlara olan tutumlarıyla örtüşebilir ya da tamamen zıt olabilir. Çocukluk yıllarında engellenmiş bireyler, ana-baba olduklarında kendi ebeveynlerinden gördükleri yöntemlerle çocuklarını eğitmeye çalışabilirler. Bunun tersi olarak anne ve babanın aşırı baskı altında yetişmiş olması kendi çocuklarına gevşek ve yumuşak bir tutum içinde davranmalarına da sebep olabilir. Her iki tutumda çocuğun ihtiyacı olan modelden yoksun kalmasına ve bunun sonucunda olumsuz bazı davranışlara sahip olmasına yol açar.
Ana babanın çocuklarına karşı tutumlarının sağlıklı olabilmesi, ana babanın kendiyle barışık, dengeli huzurlu ve birbirlerine karşı sevgi ve saygılı olmalarına bağlıdır.
Farklı ana baba tutumlarını 6 başlıkta toplayabiliriz.
Okumaya Devam…