Bir varmış bir yokmuş,Allah’ın günü çokmuş.Evvel zaman içinde,zaman zaman içinde kendi halinde bir fil varmış.Ormanın en büyük hayvanıymış;ama kimseye bir zararı dokunmazmış.Gözü de yükseklerde değilmiş.Karnını doyurur,suyunu içer,keyfine bakarmış.
Günlerden bir gün yine karnını doyururken,zayıf mı zayıf,kurnaz mı kurnaz bir tilkiye rastlamış.Selam vermiş,hatırını sormuş.Neden böyle zayıfladığını öğrenmek istemiş.
‘Ah ah!’demiş kurnaz tilki ‘ben zayıflamayayım da kimler zayıflasın?Ormanlar kralı aslan ne bulsak elimizden alıyor.Hep kendisi yiyor,hep dostlarına yediriyor.Bize de aç kalmak düşüyor.Ormandaki bütün hayvanları çalıştırır,patlayıncaya kadar yer içeriz.
Okumaya Devam…